கவிதை

நீரிலிருந்தும் அழுகாத நீரின்றியும் வாடாத உடற்பிணி அண்டவிடாத உடற்சூட்டை தணிக்கும் தூய்மையான இடத்தில் செழுமையாக வளரும் துவளாத தூயப்புல் தருப்பை...

தமிழ்த் திரையுலகுக்கு அவனொரு சீதனம்... ஒன்பான் சுவைகளையும் கடந்த ஒப்பற்ற நூதனம்... அவன் மவுனத்துக்கும் சிங்கத்தின் கர்ஜனை உண்டு... அவன்...

கட்டி அணைத்துதான் உன்காதலை சொல்ல வேண்டுமென்றில்லை... உன் கைப்பிடிக்குள் என் கைகள் இருந்தாலே போதும்... உன் கோபங்களும் அதிகாரங்களும் என்னை...

தனியாக சிரிக்கும் போதெல்லாம் அம்மா கேட்கிறாள் காரணம் என்னவென்று எப்படிச் சொல்ல நீ என்று சாலையை கடக்கும் போதெல்லாம் அனிச்சையாய்...

மாமியாரின் மறு உருவம் பல நேரங்களில் அம்மாவின் அடையாளம் சில நேரங்களில் முடியாத நேரத்தில் நான் இருக்கிறேன் என்ன வேலை...

சுவனங்களுக்கான பட்டோலைகளை நபிகள் எழுதினார்கள் ... அதனை இறைவன் எந்த மறுப்பும் இல்லாமல் அங்கீகரித்தான்... அவர்களின் வாய்ச்சொற்கள் சுவனங்களில் சூட்டப்படும்...

கொஞ்சம் தேசம்... கொஞ்சம் நேசம்... கொஞ்சம் ஈரம்... கொஞ்சம் வீரம்... கொஞ்சம் போதை... கொஞ்சம் மேதை... கொஞ்சம் ஏழ்மை... கொஞ்சம்...

அன்பால் விளைந்து பண்பாய் வளர்ந்தாய் ஆருயிரைத் தேக்கி உண்மையை வளர்த்தாய் உள்ளே வெளியை உணர்ந்து தேக்கினாய் பெரிய சக்தியை அகத்தில்...

வானமளந்த வன்மொழி வாழியவே என்றென்றும் வண்ணம் கூட்டும் பொன்னும் மின்னும் வஞ்சம் இல்லா பஞ்சணையாய் மிஞ்சும் வாடிய பயிருக்கு உயிராய்...

ஏற்றி விடுவதற்கானவை ஏணிகள்... அவை எப்படி ஏறும்... வரைமுறை மீறக்கூடாத வாழ்வின்/ இலக்கணங்களைப் பேசும் ஏணி வரைமுறைகளை எப்படி மீறும்?...