தமிழா நீ நவீன தொழில் நுட்பத்துடன் போராட போகிறாயா அல்லது தொழிலுக்காக பிற மாநிலத்தவருடன் போராட போகிறாயா?

செய்யது ஆபிதீன் 

நீங்கள் தமிழரா? சென்னை வாசியா? – இன்றைய மௌனக் கட்டாயம்: ஹிந்தி

“நீங்கள் தமிழரா… சென்னை வாசியா?? ஹிந்தி கற்று கொள்ளுங்கள்…”

இந்த வரி கேட்கும்போது முதலில் அதிர்ச்சியாகத் தோன்றலாம். ஆனால் இன்று சென்னை உள்ளிட்ட பெருநகரங்களில் நிலவும் நிஜ நிலைமையை பிரதிபலிக்கும் வாக்கியம் இதுவாகிவிட்டது. இது ஒரு கருத்தல்ல, ஒரு சமூக அனுபவத்தின் வெளிப்பாடு.

ஒருகாலத்தில், தமிழகத்தில் செயல்படும் வடமாநில நிறுவனங்களில் பணியாற்ற விரும்பினால் மட்டும் ஹிந்தி தெரிந்திருக்க வேண்டும் என்ற நிலை இருந்தது. அது ஒரு விருப்பத் தகுதி. ஆனால் இன்று அந்த நிலை முற்றிலும் மாறிவிட்டது. சென்னை போன்ற நகரங்களில், சாதாரண ரோட்டோர டீ கடை முதல், பெரிய கார்ப்பரேட் நிறுவனம் வரை, ஹிந்தி தான் அறிவிக்கப்படாத “பணி மொழியாக” மாறியுள்ளது.

முன்பு, “உனக்கு தமிழ் தெரியாதா?” என்று கேட்கப்பட்ட காலம் கடந்துவிட்டது. இன்று, “இன்னா சார்? உனக்கி ஹிந்தி மாலும் நஹி?” என்று கேட்கப்படும் நிலைக்கு தமிழர் தள்ளப்பட்டிருக்கிறார்.

இது மொழி எதிர்ப்பின் கேள்வி அல்ல. இது மொழி மரியாதையின் கேள்வி. ஒரு மாநிலத்தின் தலைநகரில், அந்த மாநிலத்தின் மொழி அடிப்படை தொடர்பு மொழியாக இல்லாத நிலை உருவாகியிருப்பதே இங்கு எழும் மிகப்பெரிய கவலை.

இந்த மாற்றத்திற்கான காரணங்கள் என்ன?

1.வேலை வாய்ப்புகளுக்கான இடமாற்றம்:
வெளிநாடுகளிலும், பிற மாநிலங்களிலும் உயரிய பதவிகளில் பணியாற்றும் பல தமிழர்கள், சொந்த மாநிலத்தில் வேலை பார்க்க தயங்கியதும் ஒரு காரணம். இதனால் உருவான காலியிடங்களை, வெளியூரில் இருந்து வந்த தொழிலாளர்கள் நிரப்பினர்.

2.நகரமயமாக்கல் மற்றும் இடம்பெயர்வு:
சென்னை இன்று ஒரு உலக நகரம். நாட்டின் பல பகுதிகளில் இருந்து மக்கள் இங்கு குடியேறுகின்றனர். ஆனால், அந்த இடம்பெயர்வோடு உள்ளூர் மொழியை மதிக்கும் பண்பாடு வளரவில்லை.

3.தொழில்துறை மற்றும் சேவை துறைகளின் அலட்சியம்:
வாடிக்கையாளர் சேவையில், அலுவலகங்களில், கடைகளில் – “தமிழ் தெரிய வேண்டிய அவசியம் இல்லை” என்ற மறைமுக நடைமுறை உருவாகியுள்ளது.

4.தமிழர்களின் மௌனம்:
மிக முக்கியமான காரணம் – நமது மௌனம். “பரவாயில்லை, சமாளித்துக்கொள்ளலாம்” என்ற மனநிலை, இன்று ஒரு மொழியின் அடையாளத்தை மெல்ல மெல்ல பின்னுக்கு தள்ளியுள்ளது.

இது எங்கே போய் முடியும்?

இன்றைய நிலை தொடருமானால், •தமிழில் பேசினால் “வெளிநபர்” போல பார்க்கப்படும் சூழல்
•சொந்த மாநிலத்தில் வேலை பெற, மூன்றாம் மொழி கட்டாயம் •தமிழில் சேவை கோருவது ஒரு “சலுகை” போல மாறும் நிலை

இவை அனைத்தும் எதிர்காலத்தில் சாத்தியமான அபாயங்கள்.

இது மொழி அரசியல் அல்ல – மொழி உயிர்வாழ்வு. இது எந்த மொழிக்கும் எதிரான போராட்டம் அல்ல.  ஹிந்தி கற்றுக்கொள்வது தவறில்லை. ஆனால் தமிழ் அறியாமல் சென்னையில் வாழ முடியும் என்ற எண்ணமே தவறு.  தமிழ், இந்த மண்ணின் அடையாளம். இந்த நகரத்தின் சுவாசம். இந்த சமூகத்தின் அடிப்படை.

என்ன செய்ய வேண்டும்?

•தமிழகத்தில் செயல்படும் நிறுவனங்கள், சேவை மையங்கள், கடைகள் –தமிழ் அடிப்படை தொடர்பு மொழியாக இருக்க வேண்டும்
•வேலை வாய்ப்புகளில், தமிழ் அறிவு ஒரு தகுதியாக கருதப்பட வேண்டும்
•தமிழர்கள், மரியாதையுடன் ஆனால் உறுதியுடன்,
“தமிழில் பேசுங்கள்” என்று கேட்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்

முடிவாக, வெளிநாட்டில் நம்மை மதித்து வேலை தரும் உலகம், சொந்த மண்ணில் நம்மை மொழியால் ஒதுக்கும் நிலைக்கு வந்தால், அது சிந்திக்க வேண்டிய விஷயம் அல்ல – உடனே செயல்பட வேண்டிய எச்சரிக்கை.

தமிழ் பேசுவது பெருமை. தமிழ் கேட்பது உரிமை. தமிழ் மதிக்கப்பட வேண்டும் –அது எந்த சமரசத்திற்கும் உட்பட்டது அல்ல. தமிழா நீ நவீன தொழில் நுட்பத்துடன் போராட போகிறாயா அல்லது தொழிலுக்காக பிற மாநிலத்தவருடன் போராட போகிறாயா?